In de picture van "uitzonderlijke" Bachelors

Een andere titel staat misschien wel iets beter op het visitekaartje van Paul

Paul Deburghgraeve (42) kon op school niet stilzitten. Zijn vader had zijn eigen schrijnwerkerij en in samenspraak met het PMS-centrum werd beslist dat zoonlief technische studies zou volgen - maar niet in de richting schrijnwerkerij. "Hout is niet mijn ding", zo zegt hij. "Ik houd van metaal, olie en vet". Eén van zijn oudere broers, die hem trouwens voor was, nam na zijn studie van industrieel ingenieur de schrijnwerkerij over van zijn vader. Paul van zijn kant koos voor een graduaat mechanica. Heeft hij daar nu spijt van? "Ach, de titel staat wel iets beter op je visitekaartje ..."

Wat me vooral bevalt in mijn tak - ik heb momenteel drie gegradueerden in dienst - is de praktische inslag van de opleiding: je leert iets maken, iets creeëren. Je krijgt wel theorie, maar dan op een creatieve manier en met het oog op de praktische toepassingen. Dat is ook zo in het bedrijfsleven. Ik vind het wel jammer dat er niet meer aandacht besteed werd aan het belang van talen, of beter gezegd: dat ik niet meer open stond voor dit aspect. We hadden natuurlijk Engels, Frans en Duits, maar nu denk ik dat ik wat actiever met deze vakken bezig had moeten zijn".

Paul Deburghgraeve ging na zijn studies als monteur in een groot mechanisch bedrijf werken. Door zijn familiale voorgeschiedenis werd hij echter automatisch gedreven om als zelfstandige te beginnen. Hij nam zijn intrek in een deel van vaders schrijwerkerij, kocht tweedehandsmachines en startte zijn eigen bouwatelier. Twee jaar later gingen de zaken goed genoeg om echt 'op eigen benen' te staan. Dus richtte hij Mecopol op, een bedrijf dat nu veertien medewerkers telt. Het is gespecialiseerd in algemene freeswerken, slijpen en mechanisch draaiwerk voor andere bedrijven. Verder bouwt het machines voor hout- en metaalsector en voor bedrijven die werken met synthetische stoffen.

Contact-email