In de picture van Bachelors

Edwin's loopbaan:  van bakker tot software engineer

Edwin Decoene Bachelor in de Elektromechanica werkt nu als: embedded software engineer bij Strobbe Graphics behoort tot de PUNCH groep

We staan er allemaal wel eens bij stil, bij onze schoolgaande jaren, maar om erover te schrijven (lees tikken) valt me niet zo makkelijk. Mijn school carrière vertoont namelijk wat gekke sprongen. Maar ik kan bij voorbaat zeggen dat ik van geen enkele keuze spijt heb.  

Aanvankelijk wilde ik geschiedenis of aardrijkskunde gaan studeren; er werd ons steeds gezegd dat je moet doen wat je leuk vind en waar je goed in bent. Maar dat waren de enige vakken waar ik goede resultaten voor had, en ook graag deed. Mijn globale resultaten uit het VSO waren niet zo spetterend, en werd aldus niet toegelaten tot het algemeen vormend onderwijs. Dan maar mechanica, maar een echte keuze was het niet.

Bijna 16 jaar en een A3-diploma op zak, was ik niet meer leerplichtig en heb ik een kompleet andere weg ingeslagen. Ik moest en zou bakker-banketbakker worden. Zo gezegd, zo gedaan. Een 3-jarige opleiding aan het Vormings Instituut in Ieper en Kortrijk. Aan de (soms lange) dagen in de bakkerij hou ik zeer aangename herinneringen over. Na die opleiding niet onmiddellijk als bakker werk gevonden,  dan maar via een interim kantoor als productie arbeider in een industriële wasserij (TexWorks) gaan  werken. In een 3-ploegen stelsel. Na een paar maanden kreeg ik een aanbieding bij Picanol. En dus was ik weer terechtgekomen in de metaalverwerkende nijverheid. Maar na een 8-tal maanden eentonig bandwerk in een 3-ploegenstelsel, liep mijn tijdelijk contract ten einde en hield ik het voor bekeken. Ik vond (en vind dat nog steeds) dat mensen niet geschikt waren om eentonig, repetitief  bandwerk uit te voeren. En dus ging ik terug naar school.  

Eerst een  jaar autotechniek gevolgd (om aan de voorwaarden te voldoen om het hoger secundair aan te vatten), en dan eindelijk waar ik voor gegaan was, hoger secundair mechanica. Dat terug dagelijks op de schoolbanken zitten was wel even wennen in het begin. Maar na 3 jaar slaagde ik in mijn opzet. Uiteindelijk viel mijn herintrede in school dermate mee, dat ik het lumineus idee had om dan maar verder te doen. Het was een gok en ik ging wel zien of ik het aankon. En 3 jaar later (1994) was het zover, ik studeerde af als graduaat elektromechanica aan (toen nog) de BME in Gent. Achteraf gezien, een goeie gok.  

En dan mijn professionele loopbaan. In mijn laatste jaar aan de BME had ik examen afgelegd voor technicus der vorsing aan het Nationaal Instituut voor Criminalistiek en Criminologie. Zowel voor het schriftelijke als het mondelinge eindigde ik als eerste, en mocht dus in september 1994 dagelijks naar Brussel pendelen. Meehelpen aan forensische onderzoeken, discipline Image Processing. En zo ben ik in de informatica wereld getuimeld. Een zeer boeiende job, maar het instituut kende onophoudelijke structurele problemen, en niemand scheen geïnteresseerd te zijn deze op te lossen. En dus ruilde ik de staat, en een vaste benoeming, voor een job in de privé sector. Ondertussen was het programmeren een passie geworden, en ontdekte ik de embedded wereld. Wat ik intussen nog steeds doe, als embedded software engineer bij Strobbe Graphics, een bedrijf behorende tot de Punch groep.

Gezien zowel in de image processing als in de embedded wereld heel wat C/C++ aan te pas komt, heb ik na mijn studies nog heel wat bijscholing gevolgd. Dat ging van fotografie, etstechnieken, natuurlijk C/C++, Unix, …

Intussen heb ik ook wat van het buitenland gezien. Een weekje Lausanne voor de eerste ENFSI meeting, daarnaast een aantal keer Brittannië, Duitsland, Frankrijk, Italië en Australië. Heel verrijkend.